PARANOID!!! kelangan ko ng OLAY TOTAL EFFECTS…

Putek talaga ang mga nangyayari sa akin. Natuklasan ko na napaka-BADUY kong tao nung binsa ko ulit yung mga posts ko this week.

BADUY! BADUY! BADUY!

PWE! PWE! PWE!

Sobrang nakakasuka… GRRRR… But there’s more…

PIMPLE ATTACK!

WRINKLES!

BLACK HEADS!

OILY FACE!

BIG PORES!

WAAAHH!!! Ngayon lang ako nakaranas ng ganito kalalang face problem… Dahil ba ito sa kabaduyan ko???

WATCH THIS.

Totoo ba itech? Parang gusto ko na rin ng OLAY TOTAL EFFECTS… kaya lang… mahal eh… uhuhu…

Naku…(T_T)

PARANOID!!!

dramang inabot ko sa ex niya…

Isang malamig na gabi sa kama kong malambot ay may biglang tumawag sa telepono.

Caller: Hello?

Me: Hello?

Caller: Pwede kay Abigail?

Me: Ako po yun? Sino po ba sila?

Caller: f*ck you, so ikaw pala yung panget na babaeng kinababaliwan niya. You’re a b*tch! Alam mo ba kung sino ako? Ako lang naman ang inagawan mo! Kapal ng mukha mo! Wala ka naman binatbat sa akin! Wala ka sa kalingkinan ko! Wala kang kwenta! Anong maipagmamalaki mo ha?! Brain is all what you have!!!

(1 minute silence)

Me: Bakit? Meron ka ba noon?(sabay bagsak ng phone)

Pagkatapos ko binaba ang phone eh naiyak ako. Tawagin ba akong panget?

I’M SORRY FOR NOT ATTENDING…

planado ko na lahat… sabi ko kay kim ilihim ang lahat… binayaran ko ang ticket pero hindi ako pumunta…

maaaring sabihin niyo i’m so sinungaling… na pinaikot ko kayo’t pinaasa pa… pero i’m so sorry… pero pagdating talaga sa pamilya ko, handa ako mag-sacrifice…

hindi ko naman hinihiling na intindihin niyo ako… kase hindi ko naman talaga ino-open sa lahat ang sitwasyon namin… it’s just so complicated at wala talagang tao ang makakaalam at makakaintindi sa nararamdaman ko…

sabihin man nila na kalimutan ang problema at magsaya ay hindi ko magawa… paano mo kakalimutan ang isang problema na ang isa mong kapamilya ay nasa bingit ng kamatayan? paano ka magsasaya samantalang ang mga magulang mo ay lumuluha?

marahil ang ibang tao kayang gawin iyon… pero ako… hindi… hindi niyo man ako nakikitang malungkot… hindi niyo man ako nakikitang lumuluha… pero deep inside… masakit para saken…

wala naman nagnanais na ma-experience tong sitwasyon na ito… di ko ito ginusto… ginusto ito ng Diyos… kahit hindi ako nagsisimba… nananalig pa rin ako sa kanya… masakit man para saken ang tanggapin ang lahat…

sinabi ko na sasama ako… para lahat kayo masaya… para hindi niyo na ako sabihan na KJ ako… masakit na kasi ang nararamdaman ko, kung anu ano pa ang naririnig ko mula sa inyo…

sinabi ko na sasama ako… para hindi niyo ako sabihan na dahil hindi ako sasama, hindi rin sasama si genesis… lam ko gusto niyo siya mag-attend… kaya sinabi ko na sasama ako…

ang message ko para sa inyo? sa mga kaibigan ko… pasensya na… talagang uunahin ko ang pamilya ko kesa sa inyo… sa mga kaibigan ni genesis… sorry ha… wala talaga ako magagawa… ganyan ang sitwasyon ko eh…

ine-expect ko na magaglit kayo saken… pero okay lang iyon saken… kasalanan ko eh…

hay, expect ko talaga maiintindihan niyo ako… pero sa tingin ko hindi… so ngayon… I’M SORRY FOR NOT ATTENDING…

STOP THE PLAGIARISM PLEASE!!!

di ko alam kung magsasaya ako o maiinis ako…

ganito pala yung feeling na nachi-cheat ka ng mga avid readers mo…

now i know why authors of books don’t like photocopy machines…

i know for the fact that my blog is nice and interesting (kapal!)… ginawa ko to para ma-inspire ko kayong lahat (or ma-expired)… na-i-inspire niyo ko na pagbutihin ko pa ang career kong ito… ang saya saya ko kapag nagco-comment kayo sa blog ko…

pero in this situation right now… na pina-pirate niyo yung blogs ko at lumalabas na kayo ang gumawa ng mga yun… WAH!! no way mga pipz… please stop PLAGIARISM…

kung gusto niyo magcopy ng blog ko, magpaalam muna kayo PLEASE… it is really hard for me… lalo na’t pinagpaguran ko tong blog ko…

sabihin niyo na O.A. ako… pero ano ba dapat ma-feel ko??? ano ba dapat gawin ko??? sabihin niyo…

OFFTOPIC: sa lahat ng gusto mag-avail ng book ko, sabihin niyo lang saken… only for P 80…

bakit kaya walang nagbabasa ng blog ko??

reasons kung bakit walang nagbabasa ng blog ko

1. busy
2. laging tulog
3. hindi marunong magbasa
4. hindi maintindihan ang binabasa
5. mahal ang kuryente
6. walang pang-internet
7. brown-out
8. bulag
9. hindi ako kakilala
10. mabagal ang internet

BKT B AQ CNICPON????

Me? The virus carrier?

Naku… ako… ako… lagi na lang ako… ako ang sanhi kng bkt my sipon ang mga clasm8s q ngaun… grabe pla ang atake ng virus q… ASTIG!!! Ehe…

Bkt b aq cnicpon???

Okei kwn2 q na…

Kxe nung Novmber 18 (Saturday) nag-overnyt swmmng kme s isng acquaintance prty… xmpre kapg gnun… marmi kng mki2la2… and most of ol… my gwapo…. Ehe… masaya un!!!

Pwo ncra ang gabi q… nung spin-the-bottle… ang rule: ang taong nagpaikot ng bote ang mgttnong kng kanino mn nag-stop ung bote then kung 22o nga ang sgot m s tnong… klangan mng sumsid s swmmng pool for 2 mins!!!

OMG!!! Ngulat aq nung sken nag-stop ung bottle and ang magttnong… ung CRUSH q p… OMG!!! Pingpwsn aq ng mlmig… prang nata2e n q… ung heartbeat q mas mlakas p s boses niya!!!!

At ang tnong…. Tananan tanan!!!

“Tomboy k b??”

Humin2 ang mundo q… prng umkyat ung dugo q sa ulo q at gus2 q mag-collapse… pinigil q ung srili q at mahinahong singot ang tnong…

“hindi!! Bkt m nmn nsbi???

Naktaas ang left eyebrow q… tpos prng umurong xa ng konti… (my epek ang kilay!!!!)

“kxe di k nag-eentertain ng manli2gw”

Ung cnsbi niya d2 ay si “Batista”… ung matabang maitim… mukhang kapre… mayabang… mukhng manyak… mkhang adik… mkhang anak ni Bakekang…. Nku… cnu bng pptol dun!!!!???

“hhntayin q mnang smikt ang arw sa west bgo q xa pancnin!!!!”

Pra p2nayan n ngssbi aq ng 22o… lumubog aq s 2big… actually, nung una… kla q hnd q kya kxe mtgal ung 2 mins… bka icpin nlang 22ong 2mboy aq… pwo sa galit at himutok ng aking damdamin…. Nlampasan q p ung 2mins… kla nla ptay na q nun kea nung umahon aq nagsitkbuhan cla… O.A. nla ha!!!!

Kya…. Eto… s pinagsamang sama ng loob at lamig ng tubig… CNIPON AQ!!! Huhu…

BSHIN NEO TO… NAKKATWA PWO UMIIYK AQ…

dear readers,

kasalukuyan akong umiiyak ngeon… 22o… my halong sipon pa nga… kxe… lam niyo… dhil sa paborito kong kapatid… na ang sarap bugbugin… sipa-sipain… kuryentihin… sabunutan… ay… ha…

nagsimula ito noong kara2ting ko lng sa house pagktapoz ng 1 and a half hours n byahe dahil napkatakaw… naghhntay sa bwat knto ng 15 min… ang bgal ng takbo… ang bingi bingi pa ng driver… okei… puso ko… dinatnan q n ang knin ay over burned, sprite lng wlng tubig, kaunti ang ulam… sakto lng s 1 person… dhil lam q n pra s 1 tao lng un… pinagmadalian q magbhis… ncra p nga ang palda ko at naals ang zipper… pra lng makuha ang kaisa-isang boiled egg s asado… at pgkababa q… prng pumutok ung dibdb q (khit flat-chested aq)… parng ang skit (prng ntatae aq).. kinuha ni kuya ung favorite kng boiled egg… tinira sken ung over burned n kanin… at last but not the least ang yakult ang ibingay s halip n sprite… y nmn???? bwahaha… bkt skn p nangyri to???? huhuhuhuhu…